Sindhi Lyrics

Here we are presenting the lyrics or words of famous Sindhi Songs.

From the book Sik Jee Sogat, book by Prof. Ram Panjwani

تنهنجي گنج ۾ ڪمي ڪانہ ڪائي (الڻ)
نالي ڌڻيءَ جي ٻيڙو تار منهنجو (آئل)
لغرض ساڻ لاغم، لاشڪ مون نينهن لاتو (آسر)
جنهنکي رانول رمز چکائي (ايسر)
وري نہ ايندءِ وار، نچ ناچو اٿيئي (اميد علي)
تيڏا مڪان واهہ واهہ (آغا)
چورج خيال سان، اها تار تون پيارا (آغا)
مور مڪٽ گھنشيام (آغا)
هري هري هرنام (آغا)
ساڌ سڏائڻ آھي سوکو (آغا)
کڻي ڇڏ آسرو گل تان چمن ڇڏ (آغا)
جيڏيون ڙي پنھنجي يار (آشا)
ڪن کولي تون ٻڌ اي ٻوڙا (آشا)
ڪھڙي ڪريان تحريف مان تنھنجي (آشا)
ڪانگا، ڪانگا اوڪانگا (آشا)
جي رھم جي ھجي ھا، (آشا)
ڪري لک ٿورا پر هڪ نہ ڳڻي (آشا)
در يار کوليندومگر هڪوار (آشا)
جيئي منھنجي سنڌ (آشا)
تنھنجا مڃان احسان، (احسن)
نيڻ کڻي پئي نهاريان (احسن)
عشق وڃائي آرام، (احسن)
ڇني ڪين ڇڏڻ توکي يار کپي (احسن)
دوست نہ ٿي دم ڌار، (احسن)
تات طلب تن تاري (احسن)
يار نہ ڇن تون ياري وي (اسد)
لڳائي نينهن جو نعرو (اسد)
دلڙي وڌءِ ويچاري گھورن سان يار گھائي (اسد)
جن جي ھٿان ويئڙا پرين (احمد)
ھت نہ ڇڏج يار بر ۾ بندياڻي (احمد)
ھتڙي اسانجو هي حال توکي پنھنجا سانگ سيباڻا (اصفر)
يار بديون لکين طحنا (اصفر)
ڪيئن پليان مان پاڻ (آصف)
لڳي تار ھوئي تن ۾ پڙ ۾ تون پاءِ (اشرف)
ڪري ڪير ٿو ھي پکن مان پڪارون (اياز) (ش)
تون مونکي، مان توکي ڳوليان (اياز) (ش)
تنهنجي تات تنوار, (اياز) (ش)
ڪٿي آ منھنجي منزل سائين، (اياز) (ش)
اڙي چنڊ اڙي چنڊ (اياز) (ش)
چنڊ تنھنجي ننڊ توکان ڪنھن کسي (اياز) (ش)
ٽڙي پوندا ٽارين جڏھن ڳاڙها گل (اياز) (ش)
سھندو ڪيرُ ميار، او يار (اياز) (ش)
وئين ڇڏي جن کي اھي توکي ٿا پيارا ياد ڪن (اياز) (ق)
عشق نہ سوکو لاڳ ويه نہ ٿي تون ويسلو (اختر)
تيز بجليءَ کي مليل رفتار ڇا جي؟ (آزاد)
پکيئڙا ولر کان وڇريا (بيدل)
سالم سنيھا ھوبت پهتا (بيدل)
ڪانگ لوين مٺين لات (بيدل)
توريءَ عين عذاب،عين عذاب (بيدل)
آءُ آھيان اسرار عالم ليکي آدمي (بيدل)
ٿيءُ غرق بحر عميق ۾ (بيدل)
ديس ڇڏي پرديس تون آئين (بيدل)
صورت جو سردار ڀلي ڪري آيو (بيدل)
عشق سندو آثار، نڪي ڳجھو رهندو (بيدل)
لاھوتي سي لهل، (بيدل)
رائي پنهنجي يار پيارو، (بيدل)
تون تہ جو آهين،سو آهين (بيدل)
مونسان پيچ پنھوءُن جو پيڙي (بيدل)
ٿيءُ غيب ۾ تون غيب (بيدل)
ڪڏي ايندين منهنجا جاني (بيدل)
جوشؤن جلائي جسم کي (بيدل)
رات مون ڏي مارن جو (بيدل)
ياڪي ٿئين وڃي يار (بيدل)
عشق جو ڏس اسرار (بيدل)
پانهنجو ننگ پال،تون تہ مھر (بيدل)
ويندس نا تہ مري (بيدل)
سر اسرار عقيقي آهيان (بيدل)
سر سبعاني آھيان، (بيدل)
تو بن اور ڪوئي جڳہ وچ (بيدل)
لٽ نيتيءَ دل سان ڏي (بيدل)
جوڳي والي ويس مين ڪوئي (بيدل)
ساڌي دل کسڪي زوراور ويندا (بيدل)
ساڌي نظر تئون دلبر (بيدل)
بخش ميڏي تقصير رانجھن سائين (بيدل)
جالي ساڌو مين سنسار، (بيدل)
عشق لڳا تدبيران چڪيان (بيدل)
موهن پيارا ڪر آيا بسنتي ويس (بيدل)
صورت دا واپاري. آيا ساڏي ديس (بيدل)
سک رموز وجود وڃاوڻ دي، (بيدل)
مينون تسا ڏي يار (بيدل)
عشق نهين ڪوئي چرچا بازي (بيدل)
چلو ري سنئيا چرچا وينکين (بيدل)
عشق دي اُلٽي چال (بيدل)
پل پل پون ٿا پوري ڙي (بيڪس)
جنجل نيه نباھيو مون، (بيڪس)
ساجن سئر ڪرڻ لئہ آيو، (بيڪس)
اباڻن جي اُڪير (بيڪس)
هن هن ٻنھين کان وياسين (بيڪس)
ماري وڇوڙي ور تون (بيڪس)
خوني خمارون چشمان چٽن ٿيون (بيڪس)
ناھہ مناسب مٺڙا توکي (بيڪس)
ڪڏھن راضي ٿي ملندين راڻا (بيڪس)
نماڻن سان نہ رس سھڻا (بيڪس)
بلي نوُن سمجھاوڻ آيا (بلي شاه)
ڪيا جاني دم ڪوئي وو يار (بلي شاه)
متان ڪرين ارمان وو ماھي يارا (بلي شاه)
پريم نگر دي سئر، (بلي شاه)
ساري خلق چلي چل جاندي رهي (بلي شاه)
ٿيا ٿيا ڪر يار تسا ڏي (بلي شاه)
دم دم دي وچ سھڻل سائين (بھاول)
شل نينھن نہ ڪنهن سان اٽڪي (بھاول)
بھاري ڪئي سخي مؤليٰ (بھاول)
جڳت ۾ آتمڪ جوتي جڳائين (بيوس)
تون ئي سج ۾ سوجھرو ۽ چنڊ (بيوس)
مھر ڪر اي مهر جا والي (بيوس)
سڀ ڪن تنھنجي سارھہ (بيوس)
نيڻ درسن لاءِ کوليو شھرواسي (بيوس)
ٿو بکي پردي پٺيان ڪنهنجو (بيوس)
وسين ويجھو ونين ۾ ٿو (بيوس)
اک لڙڪ سان، منھن مرڪ ڀريو (بيوس)
آھي مشهور عالم ۾ (بيوس)
تو اچي موج ۾ موهن (بيوس)
منھنجي دل جا ديوتا! (بيوس)
گپت گنگا گيان جي ٿي (بيوس)
ھوت ھردي ۾ وڄايم (بيوس)
ڇا ڪندي تدبير اُت، (بيوس)
گپت گھڙ دل جي مندر ۾ (بيوس)
تو بنا معنيٰ نہ آھي معب ! (بيوس)
کڻ سمر سولو سٻر ۽ ھل (بيوس)
اھڙي وڄائي ڪرشن ڪنعئي جا (بيوس)
توکي ساھہ سنڀاري. (برده)
نينهن نڀائڻ جا ڏينھن آيا (برده)
موھيو تو معبوب موچارا (برده)
آنءُ ڪيئين سيج سمھان (اُستاد بخاري)
عشق سندي آڙھ ۾ عاشق (ٻڍل)
درد بنا ٻيو سمجھي ڪير (ٻڍل)
سڄڻ ريءَ ٿي سڪان (ٻڍل)
عشق عجب اِسرار ڏٺم (ٻڍل)
پنھنجو ڳولي ڏس تون پاڻ (ٻڍل)
جيڪا رانجهن رمز رلائي (ٻڍل)
گھڙيءَ گھڙيءَ سر گھوريندس (ٻڍل)
کوليو نينھن نقاب (ٻڍل)
اسان رھبر رند سڏايون ٿا (ٻڍل)
بار ملامت چاوين تون (ٻڍل)
ميھر من ۾ ھنيون ھنيون (ٻڍل)
ساعت ڪين سري ڙي سري ڙي (ٻڍل)
لائي لنو ويو يار ميان (ٻڍل)
مرد ٿي ميدان ۾، (ٻڍل)
تنھنجي برھہ ٻڌا اٿم بار (ٻڍل)
سگھو موٽج يار توکي ويٺا ساريون (ٻڍل)
ٻاروچي ٻولي ري يار (ٻڍل)
ڏکن جون ڳالهيون چوندس پنهل کي (ٻڍل)
اٿي ملڪ اسانجو اڳي اڳي (ٻڍل)
ڏاڍو نينهن پنھل مون سان لايو تو (ٻڍل)
عشق عجب اِسرار، جنهنکي لڳو (ٻڍل)
تنهنجو بہ نيٺ هڪ ڏينهن (لکميچند "پريم")
عمر منهنجا مارو ھتي آهن (لکميچند "پريم")
سورسڄڻ جا مون سٺاڙي سرتيون (پيربخش)
خوش ٿي وڃائينداسين کرتال (پيربخش)
ڀينر ھئس ٻانڀياڻي (پھلاج)
خوش ٿو گذارين منهنجا مٺا (پھلاج)
دنيا دورنگي، ٻيئي رنگ رچائي (پھلاج)
راتيون بہ وڄايون تو مورک (پھلاج)
جنھنکي تار لڳي آھہ يار جي (پيرل)
خوش ٿو گذارين منھنجا مٺا (پيرل)
سڀڪو چوي گھرجي صبر (پيرل)
آيل آديسن جا مونکي پل پل پوُر پون (پيرل)
ڏسڻ وارو لکہ اکين سان (پرمانند)
جڳہ ۾ آيو نانڪ شاھہ (پارو ٺاڪر)
تؤڪل سان ئي ترندين تار (پارو ٺاڪر)
واھہ واھہ قدرت تنھنجي قادر (ڀوڄل)
بادل آيو بھار ميان، ڪر ڪا يار (ڀوڄل)
سنھيون سنھيون ڳالھيون آءُ (ڀوڄل)
تن جنھين جي تار ميان (ڀوڄل)
يارن جي ياري مون، (ڀوڄل)
نينهن سندو نروار (ڀوڄل)
جھڙي آھيان تھڙي يار پنھنجي جي (ڀوڄل)
جنکي عشق جو لڳڙو آزار، (ڀوڄل)
رانديگر جي اھا راند (ڀوڄل)
آھي اندر ۾ اھا آس (ڀوڄل)
معب مٺا ڏي ديدار (ڀوڄل)
جيڏيون ڇاھي منھنجو ھن جڳہ ۾ (ڀوڄل)
منھنجو مشڪل ٿئي تہ آسان (ڀوڄل)
آھي صورت تنھنجي سھڻي ساري وي (ڀوڄل)
ڪير آھين ڪاڏھون آئين ويندين (ڀوڄل)
ستگرو جي ھن شبد سان سائين (ڀوڄل)
ستگرو جنکي ڏسڙي واٽ (ڀوڄل)
يارو ديکو يھہ ڪئسا پسارا هئہ! (ڀوڄل)
عجب ڪريندا اِسرار ميان (ڀوڄل)
چار ڏينھڙا موج مستي (ڀارتي)
بھار ويندو، آرھڙ ايندو (ڀارتي)
انوکي اکڙين جي برسات (ڀارتي)
ڪري سفر جو سارو سهيو (ڀارتي)
جوڳڻ ڦري اُداس (ڀارتي)
تون مڌر، منوهر ساز پرين! (ڀارتي)
جڏھين بھار،ٿيندو فرار (ڀارتي)
تنھنجي منزل دوُر …پکيئڙا! (ڀارتي)
من! ڪومڌر گيت گونجاءِ! (ڀارتي)
نا ڌن ڌن، تا ترڪ تن تا، (ڀارتي)
ڦاڳڻ آيو، گڏجي ڳايو (ڀارتي)
شيام مراري،برج بھاري (ڀارتي)
رت البيلي! آھہ سھيلي (ڀارتي)
نر ۽ ناريون، ٻار، ڪمايون (ڀارتي)
آرتي اُڏيريلال جي (ڀارتي)
ٻيريءَ وارا ادا ڙي مهاڻا (ڀارتي)
ھلو ھلو درياھہ ڪناري (ڀارتي)
ٻيڙو تون پار لڳاءِ (ڀارتي)
تيرٿ ڪير ڪري، او ڀائي (ڀارتي)
هريءَ جي چرنن ۾ چت لاءِ (ڀارتي)
موري ويٺي ڏيانءِ (ڀارتي)
مان آھيان مھتاني، (ڀارتي)
تنھنجو ڀروسو آهي مونکي (ڀڳوان ڀاوناڻي)
صبح نہ آهي دوُر ساٿي (تنوير عباسي)
تنھنجا پور پچايان سھڻا (تنوير عباسي)
پيار جو سمنڊ اجھاڳہ.. پيارا (تنوير عباسي)
آءُ اسان وٽ ويھہ، (تنوير عباسي)
سڪ تہ سڄڻ يار جي مونکي (ڏوھيڙا)
اي ديالو سرو ڪرتا سرو سمرٿ (توهرام)
منزل مونکان آھي دور (تاج)
سنڌ تنھنجو شان، ڇا ڳائي ڇا ڳايان سنڌ منھنجي امان، سونهن تنھنجيءَ (تاجل بيوس)
صبح جو سويري گھري ننڊ گھيرين (ٽينئون)
جادو ھڻي ويا جيءَ ۾ جوڳي (ٽينئون)
دک ملڻو آ، سک ملڻو آ (ٽينئون)
غافل! سجاڳہ ٿيءُ تون (ٽينئون)
جن رلايو آھہ اسانکي يا خدا (ثنائي)
عشق منھنجي غير ھستيءَ کي (ثنائي)
ملان ڪئن يار آءُ توکي، (ثنائي)
عشق پنھنجو گھر ڇڏائي ٿو (ثنائي)
تنھنجي ڙي نظر نھال ڪيڙو (جيوت)
توڙ پرين مون پڄائيندو (جيوت)
اوريون اوريان تنھنجي اور (جيوت)
اُٿي ستي جاڳہ، جو ڪرشن (جيوت)
مونکي يار ڏني آھي نشاني (جيوت)
قا صد ڪيچ دڻيءَ کي، (جيوت)
تجھہ ٻن ڪوئي دوجا ناھين (جيوت)
آءُ تہ تنھنجي آھيان (جيوت)
تون منھنجو سائين آءُ تنھنجي (جيوت)
جڏهن پکي تنهنجي مان پيئي، (جيوت)
من موھن ڪا مرلي وڄائي ٿي (جيوت)
عشق لڳو پوءِ گھوُنگھث ڪهڙو؟ (جيوت)
جنهنجو نالو آھي اللهہ (جيوت)
منهن نہ ملل ايڏهون موڙجانءِ (جيوت)
ڪانگ پار پرين جي (جيوت)
هوري کيلان مان رام توسان (جيوت)
سچ چؤ تون سچ يار ڪير (جيوت)
عمر تون منهنجو ڀاءُ مان (جانڻ)
ٿي پکي اُڏاري وڃان (جان محمد)
اڄ مان ڪنھن سان سليان سوُر (جمح)
مونکي تہ کپين تون (دادا جشن)
نرالو سڀن کان سڄڻ (ماسٽر چندر)
تون ئي سندم سھارو (ماسٽر چندر)
سائينءَ جي سودي جو آ (ماسٽر چندر)
جوڳيئڙا جڙ لائي ويا (ماسٽر چندر)
عشق ٻڌايم پٽيون (ماسٽر چندر)
ڏيو پريم نگر جو ڏس ڙي اديون (ماسٽر چندر)
جھنگلن ۾ جيڪي جھرمر لائن (ماسٽر چندر)
رس نہ رسڻ ۾ ڇاھي راڻا (ماسٽر چندر)
مطلب جي آھي دنيا، (ماسٽر چندر)
عشق اچڻ لڳو پرون اڳيئي پييون (ماسٽر چندر)
وڃن ٿا وڃن ٿا اُداسي وڃن ٿا وطن کان جدا ٿي (ماسٽر چندر)
آئٽ! اڃا تہ مان ننڊري آهيان (ماسٽر چندر)
اللهہ عاشقن جا ڪم پاڻ ڪري (ماسٽر چندر)
مالڪ تون درد ڪٽيندين، (ماسٽر چندر)
مان دنيا کي سڃاڻا ٿو (ماسٽر چندر)
رٺائي رھن پر هجين حياتي (ماسٽر چندر)
سڪ ۽ سنگيت جو سڄڻ سڳو (ماسٽر چندر)
رُسيِن تہ رُس مگر (ماسٽر چندر)
دلڙي منهنجي دوست ريءَ (ڇتن فقير)
مونکي عشق نٿو ڏئي آرام (ڇتن فقير)
ويا جي ويراڳي ويرائڻ بنائي (ڄيٺو)
غمن ڪيو غلطان مون (ڄيٺو)
معافي مداين جي تون ڏي سائين (ڄيٺو)
ھل ھل ڙي گھڙا، (ڄيٺو)
مون تہ پنهنجو بار بابلا (ڄيٺو)
اجھو آرياڻي ايندو، اديون (حمل)
پٺيءَ پير پوان، مان لھان (حمل)
موٽ مٺا منٺار يار! (حمل)
زلف ڏنگا، ابرُءِ ڏنگا (حمل)
سانو شوق مچايا شور (حمل)
ڪيھي ڪا جا لنو تون لائي (حمل)
گھڙي منجھہ عشق جي درياءَ (حسن بخش)
حسن بس جن کي پسايو تو (حيات)
پنھل پسڻ کان آھي ڏوُر (حافض)
مان ڪنهنکي هال ٻڌايان (حامد علي)
هيءُ گداگر سگ در تنهنجي بيک (حبيب)
وڃن ٿا ويراڳي ويراڳي وطن تي (خانڻ)
جتي جاءِ ن زور زبردي وڃي (خانڻ)
ڪنھنکي سور تہ ڪنھن کي پور (خانڻ)
مٺا معبوب مستاني اجھي (خاڪي)
ساھڙ ريءَ منهنجي ڪا نہ سري (خير معمد)
جيءَ ۾ جوڳين جا دونهڙا دکن ٿا (خير معمد)
سڻي پوُرب جا پيغام، (خير معمد)
سڀڪنهن ويلي ماروُ پنھنجا (خير معمد)
آتشبازي عشق اُٿاري (خير معمد)
منهنجي اچڻ جي مقال (خير معمد)
مطلب جا سڀ سنگتي ساٿي (خليل)
جيڏيون جانب آيا، (دلپت)
ھر شيءِ دي وچ تونھين وسيا (دلپت)
ڪنهن کي سليندس آه اندر جي (دلپت)
ھينئر اڱڻ ايندا رانول (دلپت)
من ھي ملڪ ملير ڪاڏل (دلپت)
ڀوري ڀڄ ڀنڀور کون تون (دلپت)
من ۾ وسي ٿو سڄڻ دل جاني (دلپت)
صحيح سنيھڙا ڪي سڻيءَ سپرين (دلپت)
مون ۾ آهين سدائين تون (داس)
سي پرين پل ۾ پسن (داس)
ادا عشق نہ آھي آسان (داس)
آھي چؤطرف چؤدار، جوت (داس)
تون شاھن جو شاھہ شھر يار (داس)
سير ڪندي سلطان، واٽ وڃائي (داس)
مونکي ساجن مليا سيئي، (داس)
لھہ ڳوٺ اندر مون ڳولي (داس)
جيڪي عاشق آپ سڏائين ٿا (داس)
اي گل تنهنجي گلزار ۾ (داس)
پڇين ڪوھہ ٿي پر گهمي ڏسج گھر (داس)
آءُ تون ٻئي ھڪڙا آھيون (داس)
ھت ھنڀوڇي ھڻ ڀلي (داس)
تون تہ اچ اڱڻ اسانجي يار وري (داس)
مونکي ڪا نہ کپي ڪا نہ ٻي نيشاني (داس)
ڪلھہ ھو ڳاڙھو گھوٽ مڙھہ (داس)
دل سان ٿي درويش (داس)
آءُ ڪانگ ڪر ڳالھہ، مون سان (درياه خان)
اُٿي جاڳہ جائي پوي ڪل ڪائي (درياه خان)
ڇڏ وساري ياد رک تون (درياه خان)
ھميشه يار هج مان وٽ (درياه خان)
گھڙيءَ گھڙيءَ تون ويندس گھور (درياه خان)
تنھنجي ديد ڪيو خريد (درياه خان)
سي ڪٺل ڪيئن ماٺ ڪن (درياه خان)
آيو عشق اڱڻ لايون درد ڌڄون (درياه خان)
پٻن کڙي پيھي تي ٻيھي (دکايل)
او سائين، سائين مھر وسائين (دکايل)
موٽي کڻ نہ ميار، مسافر ھل اڳتي (دکايل)
پل پل پوُر پون ٿا پنواھر جا (دکايل)
تون رام رنگ سان من رنگ جوڳي (دکايل)
مٺرا ! جوُٺو گمان نہ ڪر (دکايل)
شل ماروُ مٺيءَ سان رنج نہ ٿين (دکايل)
ڪر خبر وسڻ جا ويس ڪري (دکايل)
ھڪڙي رات رهي وڃ راڻا ! (دکايل)
جڏهن پون ٿا اباڻا (دکايل)
ٿڪا روئي نيڻ نماڻا (دکايل)
ڪو جھانگيئڙن جو ڏس ڏيندو (دکايل)
تون دل جو مندر کولي (دکايل)
سھڻي منھنجو پار وسي ٿو ميھر (دکايل)
اڃا تہ منزل دوُر ٻڌانٿي! سهڻا ڪنگ درياه جا ڪارو اُڀ ڪڪرن ڪيو، (دکايل)
جڏهن ياد ٿا پنھوار عمر (دکايل)
ڪھڙو تنهنجو ديس، پکيئڙا ! (دکايل)
منھنجي ٻيري تار پاتڻي (دکايل)
عيب مون منجھہ اڻ ڳڻيا (دکايل)
وٺي صورت آيم سور جي. (دکايل)
ڪڏھن ملندين شيام مراري (دکايل)
جيڪي ھجيئي ڪري ڇڏ هڪ هت (دکايل)
اکڙين ۾ ڇلڪي ڇلڪي ڍُلڪي (دکايل)
دل جھوڙي نيڻن جي جھٽڪي (دکايل)
پھتم نياپا ڍير… (دکايل)
تاڻ نہ تار تنڀور جي (دکايل)
هي منهنجو وطن، (دکايل)
ستنام، ستنام، ستنام جي (دکايل)
تنھنجي ائٽ جو آواز (دکايل)
پراُپڪاري آيو گوبند (دکايل)
وڃي ڏينھن ڪيڏا وڌا ٿي سڄڻ (دلگير)
آڪاس مان ھتي سير ڪرڻ لاءِ (دلگير)
قيدن ۾ نہ قرار، پکيئڙا ! (دلگير)
منهنجو سائين ڄاڻ تہ آيو! (دلگير)
زندگي! ٻيا بہ ٻہ ٽي (دلگير)
او سانوڻي گھٽائون ! (دلگير)
ڪوئل جي ڪوُ ڪوُ ۾ ڇپندو (دلگير)
کول اکيون، ڏس لاٽ، (دلگير)
جھوليلهل سائين لالئون لال سائين (ديال آشا)
آءُ مل مئنون يار پياري (ڌرمون)
مٺل يار ملندين معرم مدد ٿيندين (ڌرمون)
ڏسو عاشقن جا انصاف، (ڌرمون)
ڏي ٽٻي لھہ ٽول، (ڌرمون)
ڀڄن ڪر مورک من مستان (ڌرمون)
اچي لھہ سار سڪندي جي (ڌرمون)
ٿي ئشق منجھان اِنسانن (ڌرمون)
تن من دامن چمڪي، برھين بادل (روحل)
ڪاھي ڦرو بنواس (روحل)
آج موري سنت پڌاريا (روحل)
نو نشانيون نوُر جون (روحل)
پوءِ پروڙيم پنڌ (روحل)
سڪ ۾ آهن فائدا، پر ڪس اول (روچل)
جي فقيري چاھين ٿو (روچل)
ٻانھن ڏيئي مونکي تاريندا (روچل)
او شل پنھنجو پرين مونکي ڪن (روچل)
جيڪو سڀئي سياڪا سٽي سٽي (روشن)
ڪھڙو سينو مان ساھيان، (روشن)
ڪڏهن ايندين اڱڻ منھنجا جاني؟ (روشن)
منھنجو ساھڙ شل نہ رسي رسي (روشن)
عاشق ٿئين تہ سر اُڇل (روشن)
تون تہ پاڻ وڃائي پس ميان (روشن)
ماروُ ملندو شال، (روشن)
جيڪي عشق ڪيا انسان، (روشن)
سامي کڻي سڪ جو سمر (روشن)
عشق جي اعلان جي،رند پروڙي (روشن)
مونسان معب اچي ڳل لڳي لڳي (روشن)
منھنجو معب اڱڻ تي اچي اچي (روشن)
دلڙي ٿيوي خوش عال وي ماھي (روشن)
تنھنجي عشق مٺا جڏھن کوڙيو علم (رضا)
چوري چاڪ، سڄڻ دل چور ڪيءِ (رضا)
لڳيس لالن، مان لڙه پنهنجي (رضا)
ڏٺي ٿيڙم ڏينهن وي، (رضا)
منهنجي مؤليٰ آس پڄائي (رشيد)
هڪ ڏک جو ڏڌل،مسڪين مئل (راز)
دلڙي لٽي وئين دلبر (راز)
ڇير مڌر ڪو راڳہ، سکي ري! (ڪرشن راھي)
دل ۾ نہ دل جو درد سمائي (ڪرشن راھي)
دل جي غم جر علاج ٿي نہ سگھيو (ڪرشن راھي)
سنڌ ۽ سنڌي (ڪرشن راھي)
زمين ھوندي اھائي، اھوئي (ڪرشن راھي)
ٻانھن جي آءُ ٻانھي آھيان (ڊولڻ راھي)
سالڪ سھڻي بڻجي تون پوء سير (رام)
راڻل تنھنجي راھہ نھاريان مان (رام)
اھڙو غفلت جي نشي ۾ (رام)
تو ديد سان دل کي گھائي ڇڏيو (رام)
گھمي ڪهبو ڏٺم گھمي ڪاشي (رام)
دنيا حيراني دنيا حيراني (رام)
بي انت تون اِنسان (رام)
مان گوپي ھجان تنھنجي جيڪر (رام)
سڪ ۾ او سڪ ۾ سڪيءَ کي (رام)
جھولي جھولي جھولي جھولي لال (رام)
منھنجا لال سائين او منھنجا (رام)
سنڌڙيءَ جا او سنت سونھارا (رام)
ڪھڙو ٿيو گناھہ پرين ٿئين پري پري (رام)
آھي سڄڻ منهنجو آهي، (رام)
ڪلنگي وار لحل، گھڙي اچ گھڙ ۾ (رام)
جيڏيون مونکي جبل جالڻ آيو (رمضان)
من ڪاڍو ڏنهن مارن، مئي کي مان ملن (رمضان)
آءُ ڪا بَرَ ۾ ڀلي، پھچان شال پرين (رمضان واڍو)
مٺا ملڪن ۾ مشهور تون (رتن)
جن لڳائي جان جي ھيءَ بازي آ (رتن)
دل ڏجي دل وارن کي، ڪھڙو قدر پوندو (رتن)
ڏيندو اميري يا فقيري (رتن)
سج اُڀر نہ تون ڀل رات ھجي (رتن)
وڃي پئہ قدمين ڪري او غافل بندا (رتن)
ڪر واھگرو ھرنام (رکيل)
وڌايو ورھہ کي ويڄن، (رند)
نہ تون رھندين نہ مان رھندس (رڪمڻي چئناڻي)
عشق اسانکي آهي کوڙ (راڌا)
آئي آھيان تنهنجي در (رانجھن)
منهنجي ٻيڙي اٿيئي وچ سير ۾ (رانجھن)
سڪ سچي آهي تہ پرين پاڻيھي ايندا (رانجھن)
اسان جا ڪارج ڪرڻ جھوليلحل آيو (رانجھن)
اچ تہ اوريان توسان حال (رانجھن)
لحل جا جھاٽي پلئہ پايو (رانجھن)
وس نہ ھلي بابا بيوس آھيان (رانجھن)
دياوان آھين،دياوان ٿيندين (رانجھن)
آهين مهربان سائين مليو ڏس آهي (رانجھن)
الاجي ڇا ۾ راضي آ، (رانجھن)
روئندي ڏسان ٿي واٽان (زيرڪ)
ابا ڻا الاجي ويٺا ڇو وساري (زمان شاه)
اڳوڻو مزو ناھي گلشن گلن سان (زمان شاه)
اصل اسانجڙو آھي، (سچل سرسمت)
ننگڙا نماڻي دا، جيوين (سچل سرسمت)
توسان منهنجي سھڻا سائين (سچل سرسمت)
آءُ ٻانھي تون سائين (سچل سرسمت)
هن غريب جو خال، توکي محلوم آهي (سچل سرسمت)
اوهين پنھنجو پاڻ آھيو (سچل سرسمت)
مون ۾ عيب اپار (سچل سرسمت)
تون آھين صاحب صورت جو (سچل سرسمت)
ڪلنگي والا يار، جيون لک ٿيوين (سچل سرسمت)
واه سڄڻ سائين عيد ڪرايوَ (سچل سرسمت)
ڪالھہ اسان سان تو ڪيون ڪيون (سچل سرسمت)
ڀينر ھي ڀنڀور اسين ڇڏي وينداسين (سچل سرسمت)
اول کاءُ غوطو ٿيءُ گم (سچل سرسمت)
پانڌي منهنجي يار کي (سچل سرسمت)
پانڌي! منهنجي يار کي ساري (سچل سرسمت)
جنهن ميھر ملايو (سچل سرسمت)
ڳلي ڳلي مون ٿي ڳولي يار (سچل سرسمت)
رات مُڪمل روئي، ساري (سچل سرسمت)
ڪنھنکي ڳالھہ سڻايان (سچل سرسمت)
ٻول پکي پرديسيئڙا (سچل سرسمت)
مونکي تہ ميهر يار جا ٿا (سچل سرسمت)
ڀول نہ ٻئي ڪنھن ڀل (سچل سرسمت)
جنھنکي عشق مؤليٰ جو ناھي (سچل سرسمت)
جي ھئين عاشق تہ برسر (سچل سرسمت)
سچ ٿا مرد چون (سچل سرسمت)
مُلان مارَمَ مون، سڄڻ ڏسان (سچل سرسمت)
محبوب ڳولي ڏس من ۾ (سچل سرسمت)
اڄ جو جوڳي آيو (سچل سرسمت)
اٿم اھو ارمان ڇا منجھان (سچل سرسمت)
ناھي ٻاروچو ٻيو، (سچل سرسمت)
محبت عشق مؤلا جي (سچل سرسمت)
ڪيھي ڪريان مھماني (سچل سرسمت)
ڪيڙو مست پرين جي (سچل سرسمت)
جوڳي آهيان، جوڳي آهيان (سچل سرسمت)
عشق عقل ڪيا لڳي لڳي (سچل سرسمت)
جوئي آھيان سوئي آھيان (سچل سرسمت)
ڪوئي ڪيئن چوي ڪوئي ڪيئين (سچل سرسمت)
آءُ پنهو پاڻ آھيان (سچل سرسمت)
نہ مين تاب مين بي تاب (سچل سرسمت)
ٻاروچا وو يار ڪوهيارا وو يار (سچل سرسمت)
گهوري گهوري گهوري وي جندري (سچل سرسمت)
حال تہ منھنجو ڪونہ ھو جيڏيون (سچل سرسمت)
مونکي نہ وسار، وو ڍوليا (سچل سرسمت)
پائي ڏوھہ پنھنجي پاند ۾ (سچل سرسمت)
برھہ جي بازار جيڪا ڏسڻ ايندي (سچل سرسمت)
ڏنو پانڌيءَ ھيءُ پيغام ماڙين ماريس ڪين ڪي، (سچل سرسمت)
پاڻيھي پئيو سُڌ سورن جي، (سچل سرسمت)
منھنجي اڳھين لڳي نا تہ ھاڻي لڳي (سچل سرسمت)
اکين منجھہ آھين اکيون عجڀين جون (سامي)
اڻ ھوندي بازي بازيگر برحال ڪي (سامي)
آھي دنيا ۾ جي رھڻ واجب (سانگي)
اکيون جڏھن اکين سان اُماڪ اڙن ٿيون (سانگي)
جي ويا گذري زمانا ياد پيا (سانگي)
عمر مارن ۽ مالن تي لڳي ڪئن ڪر لڄائيندس (سانگي)
جي سھڻو پاڻ سڏائي ويا (سانگي)
جنهن سان دل لڳي (ساقي)
منهنجي محب جو ناھہ ڪو مٽ (سرشار)
دل بہ ويئي دلبر بہ ويو (سائل)
ملي يار تہ ميندي لايان (سنتا)
عيش نظرن کي ڪرائڻ وارا (سڳن آھوجا)
منھنجي لڪڻ تي هنکي ايندو حجاب آھي (سڳن آھوجا)
تنهنجا ٿورا ٿورا لال لکن کان بہ گھڻا (سڳن)
اڄ ڀينر ڦار پئي آ (سڳن)
اللھہ لڳہ آءُ، سائين لڳہ آءُ (سڳن)
ڪيئن ريجھايان توکي ڪيئن پرچايان (سليمان)
عشق وارن کان پڇو ڪي واريون باتڙيون (سردار علي)
واڳ ڌڻي تنھنجي وس (شاه لطيف)
دل ڪري درخت جي دستور (شاه لطيف)
ڪيچي قؤل ڪري ويا (شاه لطيف)
مان ساريان سانگيئڙن کي (شاه لطيف)
دل دست چڙھي ويئي دلبر جي (شاه لطيف)
آءُ ٻاروچل اچ، پنھل جام پرچ (شاه لطيف)
لائي تہ ويا مئيءَ کي لوري (شاه لطيف)
ننڊ نا ڪر تون نماڻي (شاه لطيف)
ڏني ڪا ماءُ سورن جي پينگھي (شاه لطيف)
پيرين پونداسين، چونديسانِ (شاه لطيف)
آءُ جي ڄاڻا ساڻ نہ نيندا (شاه لطيف)
آرياڻيون اوھان ڇا ڏٺو هو (شاه لطيف)
مان ڪيئين جيئندس جڳ ۾ (شاه لطيف)
دردن جي ماري ويچاري (شاه لطيف)
راڻل تو بن رات، (شاه لطيف)
پيچ پنھل ويو پائي (شاه لطيف)
هنکي خيال جو ٻيا گھڻا (شاه لطيف)
سڄڻ ھجن شال سنوان سچ ٿي چوان (شاه لطيف)
مڙھيون ماڳ وسائي، (شاه لطيف)
اُٿي تون چرخي کي چور (شاه لطيف)
تنهنجي آءُ پلئہ لڳي آھيان (شاه لطيف)
بوند برھہ جي بھار لڳي (شاه لطيف)
عمر ميار ٿي مونکي ميار (شاه لطيف)
ڪيئن وساريا ور آديون (شاه لطيف)
ڪيچين سان پوندو ڪم ڙي اديون (شاه لطيف)
گهڙي پل ھتي رهنداسين (شاه لطيف)
پسي ڳاڙھا گل (شاه لطيف)
نچ ناچوئڙا ويل نچڻ جي (شاه لطيف)
مونکي ڪا نہ جلھي، ھرڪا پاڻ پلي (شاه لطيف)
جوڳي ٻيا بہ گھڻا آيل ري (شاه لطيف)
اکيان وڃي رانجھن نال لڳيان (شاه لطيف)
ڇو ٿي ڏورين تون ڏيھہ (شاه لطيف)
مون چاڙيھندو وڃ، (شاه لطيف)
ساري رات وڃايم ستي ستي (شاه لطيف)
جيڪس ھيس ڌاري الا (شاه لطيف)
دوست پيھي در آيو معبت جي ميدان ۾ (شاه لطيف)
يار سڄڻ جي فراقئون ماري جاجڪ جھوناڳڙھہ ۾ ڏنو راءِ ڏياچ ميان (شاه لطيف)
پرديسين جي ڪھڙي ياري؟ (شاه لطيف)
گلا ڪا مَ ڪري،لکيو تان نہ ٽري (شاه لطيف)
حرف هوتن جي آهي ڙي (شاه لطيف)
ڏيئي ويم ڏير (شاه لطيف)
مون تہ پرين ڪيا پنھنجا (شاه لطيف)
لکئي پندڙو ڪرايو منھنجي پيرن کي (شاه لطيف)
تنھنجي تند تنوار يار (شاه لطيف)
جن لکيو ڙي منھنجو انگہ (شاه لطيف)
آپ سڏائيندا فقير تينون (شاھہ حسن)
رمزن ساڻ غلام ڪيو ٿوَ (شاھہ نصير)
آهي پرين اندر ۾، (شاھہ وهيت)
ڪَشيو جو تو برھہ جو تير (شؤَق)
ادا ري عمر منهنجا ڀائوُ (شيرل)
منور منھن پرين پنھنجو (شيرل)
خوبرو ھڪ خوب خاصو محب (شيرل)
دل درد ۾ آرزو آھہ (شيرل)
نہ مون چوريو چرخو نہ مون (شيرل)
سردار ڪري واپار (نارائڻ شيام)
جوڀن رت آئي جيون ۾ (نارائڻ شيام)
الا! ائين نہ ٿئي جو ڪتابين (نارائڻ شيام)
زندگيءَ جي راھہ ۾ ڊوڙي (نارائڻ شيام)
اڃا روشني ڏي،اڃا روشني ڏي (نارائڻ شيام)
تنھنجو ناتو راڻا (نارائڻ شيام)
نوان نوان دام دام (شيرخان)
سڄڻ سانگ وئڙا، اللھہ تن کي آڻي! (شيرخان)
عمر دير لائي الائي ڇو اباڻن (شيرخان)
قسم آھي خدائي جدائي ماري (شيرخان)
جيڏيون اڄ خوش ٿيو، (ارجن شاد)
آءُ ڍوليا تہ ڪريون پيار (ارجن شاد)
کلندو آيو مست بھار! (ارجن شاد)
ھردي جي آس لڪائينديس (ارجن شاد)
اؤکي ورھہ جر رات پکيئڙا (ارجن شاد)
پريم پوڄاري مان تنھنجو (ارجن شاد)
وَئي ڙي وَئي دل ڪاڏي وئي (ارجن شاد)
تنهنجو تو منجھہ آهي (شيواسنگھہ)
تنهنجن درشن جي درد (شيواسنگھہ)
سچن رام سڃاتو (شيوارام)
ڪھڙا ليکا اسانجي سپن جا (شريڪانت "صدف")
سوُر سختيون سالڪن کي (صاحبڏنو)
يار سانول، تنھنجون ڳڻي ڳڻي (صاحبڏنو)
هڪڙو من موھن مونکي ملي (صاحبڏنو)
اکڙيون عجيبن سين اڙيون (صاحبڏنو)
ڀلي آئين تون ڪانگا (صاحبڏنو)
تنهنجي هسن ڪيس هيران (صاحبڏنو)
چرخو چوريو ڙي جاڳو جاڳوڙي(صاحبڏنو)
واھہ واھہ عشقا تيرا ايمان (صورت بھار)
ھر نام سمر ھردم دم سين (صورت بھار)
گذر ڪرو گزارني ھيءُ (صورت بھار)
مون مولا ملائيندو شال (صورت بھار)
ساوڻ ڪي رت آئي ري آئي (صورت بھار)
جت ڪٿ تون رکوارو ھمارو (صورت بھار)
ٻي نہ ڪيو مون چٽ اللھہ (صادق)
اللھہ منھنجو ڏاڍو آهي (صادق)
پورهيت ٿي پاڻي ڀريان (صادق)
اسين کن پل جا مھمان (صادق)
تنھنجي طحنن ماري آهيان (صابر)
جا ڏٺيءِ منھنجي ڏنگائي (صابر)
لوءِ لڏي ھلبو مٽيءَ سان پاڻ وڃي رلبو (صوفي)
تون سخي آھين سٻاجھو، (ضيا)
خوشي ڏيندين تہ خوش رھبو (ضيا)
منھنجي شل رھجي اچي دلدار سان (ضيا)
تون سيلاني، مان سيلاني، تون سيلاني (ضيا)
قرب جي ڪفني پائي ڳچيءَ ۾ (ضيا)
وڃڻ وارن کي وڃڻو ھو (ضيا)
ملي ويئون نظرون نظرن سان (ضيا)
ھر قدم تي هڪ نئون (ضيا)
آھين دم دم ياد تون ڪنور (ضيا)
سڄي عمر گذري نہ تب ياد آيم (ضيا)
تنھنجي شھر ۾ آيس قسمت سان وطن کان دور آھيان، در بدر آھيان (ضيا)
نہ ڍايون اکيون پر نظارا کٽي ويا ھر ويلي ڪانگان يار ڏيوان (طالب المولي)
اڱڻ ٻھاريان تنھنجون واٽون (طالب المولي)
منھنجو ھاڻي ڀنبور ۾ ڇاھي!(طالب المولي)
معبت ۾ مچندي وڃي (طالب المولي)
پکي ھليا پرديس ڏي (طالب گوپالداس)
مٽي جوڙي ڪنڀار ميان (طالب گوپالداس)
ميان وو ٻولي ٻاروچل هڪ! (طالب گوپالداس)
رات ڏينھن جنھن لاءِ رڙان ٿو (عبدالقادر)
جن ماڻھن سان گڏ گذاريم (عبدالقادر)
سڄڻ لھہ سارون، الا (عرس)
انسان ڪري، ادراڪ ڏئي (عبد)
خوش وسن اهي شال، (عبد)
رات سونھاري، چوڏھين واري (عارف)
عشق بنا ٻيو ڪاھي ڪير (عشمان)
تون تہ لکين ڀيرا لوڌارين ٿو (عشمان)
ڏاڍي معبت چيز مھانگي (عاجر)
عمر پوُر پون ٿا پنھوارن جا پل پل ( عبدالرحيم)
ھليا جنگ جوڳي سي نروار نانگا (عالم)
منهنجي ٻانهن جي ٻولي (عالم)
اڙي ڪانگا وڃي ھاڻي (عاضي)
ڍڪي ڪفني فقيرن جان (عزيز)
عمر! پنھنجي پنھوارن سان (عزيز)
پنھل کانپوءِ پاڙيچون گھڙي (عزيز)
معبت ۾ مٺي ميھر جي (عزيز)
راڻا رسامو گھريو، (عزيز)
تماچي ڄام کي پنهنجو ڪيو نوريءَ (عزيز)
او معبن ڪئي مجبور (غلام)
جوڳي پيارا يار اسانجا (غلام)
آئم عشق اڱڻ قرب ڪاھہ (غم دل)

Sik Ji Sogat Roman Sindhi Lyrics

Tuhinje Ganjh mein kami kaan kaai (Alan)
Naale Dhania je bero taar muhinjo (Aail)

Other Sindhi Lyrics

Jana Gana Mana with Sindhi Lyrics Indian National Anthem
Jhulelal Aarti